Nieuws

Wanneer er sprake is van geheugenklachten of de diagnose dementie wordt vastgesteld, heeft dit een grote impact. Op dat moment stapt casemanager dementie Cindy de With naar binnen als onafhankelijke adviseur en aanspreekpunt. Haar rol is investeren in een wederzijdse vertrouwensrelatie: “Ik leg uit wie ik ben en wat ze kunnen verwachten. Er moet niets; samen gaan we op ontdekkingstocht naar wat de cliënt en de mantelzorger nu en in de toekomst nodig hebben.”

Gehoord en gezien
Wat Cindy vaak terughoort na een bezoek? “Een fijn gesprek.” Cliënten voelen zich gehoord en gezien. “Ik kijk altijd naar wat iemand nog wél kan. Soms is een hulpmiddel nodig om zelfredzaamheid te behouden. Bij jonge cliënten ga ik mee naar het werk om met de leidinggevende te kijken wat nog mogelijk is. Het gaat erom dat iemand zich nuttig blijft voelen.”

De mantelzorger als partner
Mantelzorgers herkennen zichzelf niet altijd in die rol; zorgen voor hun naaste is voor hen vanzelfsprekend. “Ze zien niet hoeveel ballen ze in de lucht houden,” vertelt Cindy. Ze gebruikt daarom het ‘bordje vol’-spel: “Met kaartjes brengen we taken als administratie, kapperafspraken en dagelijkse zorg in kaart. Het zien van die stapel is een eye-opener. Het helpt hen de eigen belasting te herkennen en het netwerk beter te betrekken bij de zorg. Het is de kunst om als casemanager in gesprek te blijven met zowel de cliënt als de mantelzorger, soms ook apart. In een een-op-een gesprek, merk ik dat er mantelzorgers meer open zijn en zich vrijer voelen om te praten.”

Verbinding maken in de belevingswereld
In het ‘familiesysteem’ botsen soms verwachtingen. Kinderen zien het ‘moeten’ (bijvoorbeeld douchen), terwijl de ouder in een andere beleving zit. “Ik probeer aan te sluiten bij die belevingswereld,” legt Cindy uit.

Door maatwerk verlopen ook zorgmomenten die voorheen spanning opleverden soms soepeler. “Onlangs hebben we bij een cliënt muziektherapie ingezet. De zorg zet zijn favoriete muziek op en hij krijgt een stressbal in zijn handen op het moment dat het douchen plaatsvindt. Door die kleine aanpassing is er meer rust en minder agitatie.”

De impact op de casemanager
Ook voor Cindy is het werk soms emotioneel. Schrijnende situaties zonder netwerk raken haar. Ze is niet alleen een luisterend oor, maar ook een probleemoplosser. Of het nu gaat om gezondheidskeuzes of praktische zaken – zoals iemand die door vergeetachtigheid steeds bij de bakker afrekent.

De mens voorop
Wat het werk waardevol maakt, is de impact. Ze herinnert zich een cliënt van wie ze na zes jaar afscheid nam. “Hij zei: ‘Ik heb vandaag zoveel aan je gedacht.’ Door mee te kijken met zijn werkgever, heeft hij langer kunnen werken. Dat is waar je het voor doet.”

Haar hoop? “Dat we leren mensen voorop te zetten, niet de diagnose. Oogcontact en aandacht zijn voor iedereen hetzelfde. Ik hoop dat we de persoon blijven zien, en niet enkel de ziekte.”

Lees ook de andere verhalen uit deze serie: 

• Perspectief van Jos: “Ik ben nog steeds in beweging”: De actieve levensstijl van Jos
• Samen met het gezin:  “Samen de regie behouden: de ervaringen van Jos, Netty en Kim
• Casemanager Patricia: “Mantelzorger in zijn of haar kracht zetten is het allerbelangrijkste”