Nieuws

Mevrouw Bongers (80), woonde jarenlang in een groot huis in Duiven. De verhuizing naar woonzorgcentrum Binnenrijk in Giesbeek, vond ze allesbehalve moeilijk. “Moeilijker kon het thuis niet worden,” stelt ze. Hoewel ze hele fijne buren had en haar dochter vaak langskwam, voelde ze zich vaak alleen. Ze was bang om ‘s nachts uit bed te gaan en riep dan om hulp. Ook had ze moeite met het zelfstandig klaarmaken van haar maaltijden. De verhuizing naar Binnenrijk was dan ook een opluchting, gedreven door het besef dat ze niet meer in het grote huis wilde blijven.

Haar eerste indruk van Binnenrijk was meteen positief. “Ik ben een pietje precies,” zegt ze lachend, “maar de entree was schoon en verzorgd. En iedereen begroette mij vriendelijk.” Nu ze er woont, is de eenzaamheid volledig verdwenen.” Het is fantastisch, ik voel me niet meer alleen. Als ik ‘s nachts wakker word, kan ik zo om hulp vragen – al is dat niet vaak meer nodig.”

Over de medewerkers en medebewoners
Mevrouw Bongers is vol lof over de medewerkers. “Fantastische mensen,“ zegt ze met nadruk. Ze voelt zich gerespecteerd en gestimuleerd om zoveel mogelijk zelf te blijven doen. “Ik ben de baas over mijn eigen leven. Ze helpen me waar nodig – bijvoorbeeld bij het douchen – maar verder laten ze me mijn gang gaan. “

Ook het contact met de andere bewoners ervaart ze als prettig. “Sommigen kunnen minder goed in gesprek, maar ze vragen me vaak iets uit te leggen of ergens mee te helpen. Ik wist niet dat het zo zou gaan, maar ik vind het fijn dat ik iets voor anderen kan betekenen.” In de zomer zaten ze vaak samen in de binnentuin; nu het kouder is, komt iedereen meer bij elkaar in de gezamenlijke woonkamer.

Activiteiten en dagbesteding
Binnenrijk organiseert volgens haar veel gezellige activiteiten. “Elke week is er gym en regelmatig zijn er muzikale middagen, zoals zingen en optredens. Soms komt er iemand langs om met een paar bewoners te knutselen of een spelletje te doen. We lachen dan veel.”

Ze geniet ook van de uitstapjes. Zo maakt ze ritjes op een dubbele scootmobiel om de omgeving van Giesbeek beter te leren kennen. “Ik kende Giesbeek helemaal niet, maar nu weet ik de weg.” Daarnaast bezocht de groep onder meer Groenrijk en eten ze soms samen met alle bewoners in het restaurant.

Advies aan anderen
Voor mensen die een vergelijkbare stap overwegen, heeft mevrouw Bongers een duidelijke boodschap: “Ga vooraf kijken bij het woonzorgcentrum waar je naartoe kunt verhuizen. Er zijn meer leuke activiteiten dan je denkt, en het is er gezellig. En misschien wel het belangrijkste: sinds mijn verhuizing zijn mijn eenzaamheid en angsten verdwenen.”

Lees ook het interview met dochter Rachelle.